Kennt Dir d'Methoden fir d'Zähegkeet vu modifizéierte recycléierte Plastik ze testen?

Modifizéiert Plastik bezitt sech op allgemeng Zwecker a Plastik aus Ingenieurskonschtstoffer, déi op der Fëllung, der Mëschung, der Verstäerkung an aner Methode vun der Veraarbechtung vu modifizéierte Plastikprodukter baséieren, fir d'Leeschtung a punkto Flammhemmendheet, Stäerkt, Schlagfestigkeit, Zähheet an aner Aspekter ze verbesseren.

Hautdesdaags spille modifizéiert Plastik eng ëmmer méi wichteg Roll am nationale Liewen, besonnesch am Automobil- a Haushaltsapparatsektor, wou se eng onverzichtbar Roll spillen. Fir déi vill Zorte vuTechnologie vun der modifizéierter Plastik, Plastikhärtung gouf vun Akademiker an Industrie ënnersicht a konzentréiert, well d'Häertegkeet vum Material dacks eng entscheedend Roll bei der Uwendung vum Produkt spillt. An dësem Artikel erkläert d'Recyclinginformatiounsstatioun e puer Saachen iwwer Plastikhärtung.

Wat méi steif d'Material, wat manner wahrscheinlech ass et sech ze verformen, wat méi duktil d'Material, wat méi wahrscheinlech ass et sech ze verformen.

Zähegkeet, am Géigesaz zu Steifheet, ass eng Eegeschaft, déi d'Liichtegkeet vun der Deformatioun vun engem Objet reflektéiert. Wat méi steif d'Material ass, wat manner wahrscheinlech ass et sech ze deforméieren, a wat méi duktil et ass, wat méi wahrscheinlech ass et sech ze deforméieren.

Am Allgemengen, wat méi grouss d'Steifheet ass, wat méi grouss d'Häert, d'Zuchfestigkeit, de Zuchmodul (Young's Modul), d'Biegefestigkeit an de Biegemodul vum Material sinn; am Géigendeel, wat méi grouss d'Zähegkeet ass, wat méi grouss d'Brochdehnung an d'Schlagfestigkeit.

Schlagfestigkeit ass d'Festigkeit vun enger Prouf oder engem Deel fir engem Impakt standzehalen, a gëtt dacks allgemeng definéiert als d'Quantitéit un Energie, déi vun enger Prouf absorbéiert gëtt, ier se brécht. D'Schlagfestigkeit huet ënnerschiddlech Wäerter jee no der Form vum Sträifen, der Testmethod an de Konditioune vun der Prouf, a kann dofir net als fundamental Materialeegeschaft klasséiert ginn.

D'Resultater, déi mat verschiddenen Impakttestmethoden kritt goufen, sinn net vergläichbar.

Et gëtt vill Schlagtestmethoden, baséiert op der Testtemperatur: Raumtemperaturschlag, Niddregtemperaturschlag an Héichtemperaturschlag dräi; baséiert op dem Spannungszoustand vum Prouf kann et a Biegeschlag opgedeelt ginn - einfach Träger- a Konsolträgerschlag, Zuchschlag, Torsiounsschlag a Schéierschlag; baséiert op der verbrauchter Energie an der Unzuel vun den Impakter kann et e puermol an en Impakttest mat grousser Energie an en Impakttest mat klenger Energie opgedeelt ginn. Verschidde Materialien oder verschidden Uwendungen kënnen ënnerschiddlech Impakttestmethoden auswielen an ënnerschiddlech Resultater kréien, déi net vergläichbar sinn.

De Mechanismus vun der plastischer Häertung an d'Faktoren, déi en beaflossen, ginn analyséiert a zesummegefaasst
Deelt mat jidderengem!

1. Sëlwersträif-Schéierbandtheorie

A Gemëschte Systemer aus Gummi-gehärtete Plastik ass d'Roll vun de Gummi-Partikelen zwoufach.
Op der enger Säit handelt et als Zentrum vun der Spannungskonzentratioun an induzéiert eng grouss Zuel vu Sëlwerlinnen a Scherbänner an der Matrix.
Op der anerer Säit gëtt d'Entwécklung vum Sëlwermuster kontrolléiert, sou datt et rechtzäiteg gestoppt gëtt, ouni sech zu engem zerstéierende Rëss z'entwéckelen.

D'Spannungsfeld um Enn vum Sëlwersträifen kann e Schéierband ausléisen, deen de Sëlwersträifen ofschléisst. Et verhënnert och d'Entwécklung vum Sëlwerkären, wann en an de Schéierband erstreckt. D'Generatioun an d'Entwécklung vu grousse Quantitéiten u Verschëlbung a Schéierbandbildung während der Belastung vum Material verbraucht eng grouss Quantitéit un Energie, wat zu enger Erhéijung vun der Zähheet vum Material féiert. D'Verschëlbung manifestéiert sech makroskopesch als e Spannungswäissungsphänomen, während Schéierbandbildung mat feiner Halsbildung assoziéiert ass, déi a verschiddene Plastiksubstrater variéiert.

Zum Beispill ass d'HIPS-Matrixzähheet kleng, sëlwerkäreg, Spannungswäissung, sëlwerkäreg Volumen erhéicht sech, d'Querdimensioun bleift grondsätzlech onverännert, kee feine Hals ënner Spannung; gehärtet PVC, Matrixzähheet ass grouss, d'Fléissegkeet gëtt haaptsächlech duerch de Scherband verursaacht, et gëtt e feine Hals, keng Spannungswäissung; HIPS/PPO, sëlwerkäreg, Scherband sinn duerch e bedeitenden Undeel besat, Feinhals a Spannungswäissung gläichzäiteg.

2. Faktoren, déi den Härtungseffekt vu Plastik beaflossen

(1) D'Fuerschung iwwer d'Eegeschafte vum Matrixharz weist, datt d'Verbesserung vun der Zähegkeet vum Matrixharz dozou bäidréit, den Härtungseffekt vum gehärtete Plastik ze verbesseren, an datt d'Verbesserung vun der Zähegkeet vum Matrixharz duerch déi folgend Mëttele kann erreecht ginn.

Erhéicht d'Molekulargewiicht vum Basisharz, sou datt d'Molekulargewiichtsverdeelung méi enk gëtt; verbessert d'Zähegkeet andeems kontrolléiert gëtt, ob et kristalliséiert oder net, souwéi d'Kristallinitéit, d'Kristallgréisst an d'Kristallform. Zum Beispill ginn Keimbildungsmëttel zu PP bäigefüügt, fir d'Kristallisatiounsgeschwindegkeet ze erhéijen an d'Käregréisst ze verfeineren, wouduerch d'Bruchzähegkeet verbessert gëtt.

(2) Eegeschaften an Doséierung vun Härtungsmëttel

A. Afloss vun der Partikelgréisst vun der dispergéierter Phas vum Härtungsmëttel – Fir elastomer gehärtet Plastik ënnerscheet sech de beschte Wäert vun der Partikelgréisst vun der dispergéierter Phas vum Elastomer jee no den Eegeschafte vum Basisharz. Zum Beispill ass de beschte Wäert vun der Gummi-Partikelgréisst an HIPS 0.8-1.3 μm, déi bescht Partikelgréisst vun ABS ass ongeféier 0.3 μm, an déi bescht Partikelgréisst vu PVC-modifizéiertem ABS ass ongeféier 0.1 μm.
B. Afloss vun der Doséierung vum Härtungsmëttel – et gëtt e optimale Wäert fir d'Quantitéit vum derbäizefügbare Härtungsmëttel, deen mam Parameter vun der Partikelofstand zesummenhänkt.
C. Den Afloss vun der Glasiwwergangstemperatur vum Härtungsmëttel – am Allgemengen, wat méi niddreg d'Glasiwwergangstemperatur vum Elastomer ass, wat besser den Härtungseffekt ass.
D. Afloss vun der Grenzflächenfestigkeit vum Härtungsmëttel mam Matrixharz – den Afloss vun der Grenzflächenbindungsfestigkeit op den Härtungseffekt variéiert vu System zu System.
E. Afloss vun der Struktur vum Elastomer-Häertvermëttler – am Zesummenhang mam Elastomer-Typ, dem Grad vun der Vernetzung, etc.

(3) D'Bindung tëscht den zwou Phasen huet eng gutt Bindung tëscht den zwou Phasen, kann d'Spannung effektiv tëscht de Phasen iwwerdroe ginn an doduerch méi Energie verbrauchen, wat d'Gesamtperformance vum Makroplastik besser ass, besonnesch d'Schlagfestigkeit vun der bedeitender Verbesserung. Graftcopolymerisatioun a Blockcopolymerisatioun sinn typesch Methoden fir d'Bindungskraaft tëscht zwou Phasen ze erhéijen, den Ënnerscheed ass datt se chemesch duerch chemesch Synthese gebonne sinn, wéi z. B. Graftcopolymeren HIPS an ABS, a Blockcopolymeren SBS a Polyurethan.

Fir Härtungsmëttel fir Plastik ze härten, ass et eng physikalesch Mëschmethod, awer de Prinzip ass dee selwechten. Dat ideal Mëschsystem sollt zwou Komponenten hunn, déi allebéid deelweis kompatibel sinn an all zu enger Phas bilden. Et gëtt eng Grenzflächeschicht tëscht de Phasen. An der Grenzflächeschicht gëtt et e kloere Konzentratiounsgradient vun den zwou Polymermolekülketten, andeems d'Kompatibilitéit tëscht de gemëschte Komponenten erhéicht gëtt, sou datt se eng gutt Bindungskraaft hunn. Duerch d'Erhéijung vun der Diffusioun vun der Grenzflächendiffusioun gëtt d'Dicke vun der Grenzflächeschicht erhéicht. Dëst ass déi Schlësseltechnologie fir d'Härtung vu Plastik an d'Virbereedung vu Polymerlegierungen - Polymerkompatibilitéitstechnologie!